شرکت امتداد » خط لوله چیست؟

خط لوله چیست؟


 

خط لوله چیست؟

هیئت انرژی ملی کانادا (خشکی)، خط لوله را به عنوان خطی تعریف می کند که برای انتقال نفت، گاز یا هر ماده ای استفاده شده و منطقه ای را به منطقه یا مناطقی دیگر وصل کرده یا به خارج از مرزهای یک منطقه یا ناحیه دریایی بسط داده شده است، و شامل تمامی انشعابات، متعلقات، تانک ها، مخازن، امکانات ذخیره سازی، پمپ ها، سازه های حمل و نگهداری لوله، کمپرسورها، تاسیسات بارگیری، نظام های ارتباطی درون ایستگاه و …. می باشد.

همچنین این خطوط، سازه مورد استفاده برای انتقال سوخت های گازی در فواصل زیاد (صد ها یا هزارها کیلومتر) از یک نقطه استخراج یا تولید به نقاط مصرف نیز تعریف می شوند.

خط لوله های گازی ممکن است زیر زمین، روی سطح یا روی خاکریز جایگذاری شوند. خط لوله ها در بخش اروپایی اتحاد جماهیر شوروی (در ناحیه انجماد فصلی خاک) معمولا در زیر زمین قرار می گیرند. خط لوله های بالا قرار گرفته روی تکیه گاه-به اصطلاح نوع مارپیچی- به طور گسترده ای در مناطق شمالی مورد استفاده قرار می گیرد. در نواحی منجمد زیر زمینی، خط لوله گازی روی خاکریزها ساخته شده یا روی سطح یا زیر زمین قرار می گیرد. در موارد خاص، خط های لوله بر روی نگه دارنده هایی بالا رفته یا توسط سیم هایی (بر روی دره های عمیق یا رودخانه ها)  معلق می شود. خط لوله ها ممکن است در زیر جریان آب (به اصطلاح لوله خم شده) قرار گیرد.

شبکه انتقال انرژی ایالات متحده متشکل از بیش از ۲٫۵ میلیون مایل  (۴ میلیون کلیومتر)خط لوله است. این میزان برای ۱۰۰ بار چرخیدن دور زمین کافیست. این خطوط لوله توسط ۳۰۰۰ شرکت بزرگ و کوچک بهره برداری می شود.

خطرناک ترین خطوط لوله های گازی و مایعی، در زیر زمین قرار می گیرند. بیشتر خطوط لوله خطرناک انتقال گاز و مایع در زیر زمین در مسیر مشخص شده خط لوله (ROW) قرار می گیرند. مسیر مشخص شده و حق عبور از آن شامل حق ارتفاق املاک متوالی اکتساب شده یا واگذار شده به شرکت خط لوله است. این مسیر و حریم آن، فضای کافی را برای انجام بازرسی و نگهداری خط لوله را تامین کرده و همچنین یک ناحیه مشخصی که بتوان تجاوز ها را پایش و از آن جلوگیری کرد را در اختیار قرار می دهد.

برای آگاهی از اینکه خط لوله در مجاورت شما قرار دارد، می توانید از سیستم نقشه خط لوله ملی (NPMS) بازدید کرده و از طریق کد کشورتان یا کد پستی آن ها را جستجو کنید.

اپراتورهای خط لوله می بایست در طول مسیر خط از نشانگرهایی به رنگ روشن استفاده کنند تا حضور خط لوله های زیر زمینی اشان-اما نه لزوما موقعیت دقیق آن- را نشان دهد. نشانگرها در اشکال و اندازه های گوناگونی وجود دارند. این علائم شامل اطلاعاتی در مورد خط لوله نزدیک و همچنین اطلاعات تماس های اضطراری شرکتی که در حال عملیات است، می باشند.

سیستم های توزیع گاز شامل خطوط اصلی توزیع و خطوط خدماتی می باشند. خطوط اصلی توزیع عموما در محدوده فضای زیر زمینی تاسیسات شهری و در کنار خیابان ها و بزرگراه ها نصب می شود. خطوط توزیع خدماتی از خطوط لوله اصلی به مناطق مسکونی و اداری منشعب می شود. خطوط اصلی و خدماتی عموما توسط نشانگرهای رو زمینی مشخص نمی شوند. برای تضمین امنیت و جلوگیری از آسیب به خطوط زیر زمینی، هر فردی که قصد حفر زمین را دارد می بایست بر اساس قانون با مرکز تلفنی ناحیه خود ۴۸ یا ۷۲ ساعت زود تر تماس بگیرد.

شما می توانید به زودی مقالاتی با موضوعات مختلف در حوزه خط لوله را در وبسایت ما دنبال کنید.

Top

نظرات بسته شده است.

Top