شرکت امتداد » اصول حاکم بر قراردادهای IPC

اصول حاکم بر قراردادهای IPC


 

اصول حاکم بر قراردادهای IPC

اصول زیر بر همه قراردادهایی که بر اساس این مصوبه منعقد می‌گردد حاکم می‌باشد:

۱)      حفظ حاکمیت و اعمال تصرفات مالکانه دولت جمهوری اسلامی ایران از طریق وزارت نفت بر منابع و ذخایر نفت و گاز طبیعی کشور.

۲)      عدم تضمین تعهدات/ ایجاد شده در قرارداد، توسط دولت، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و بانک ‌های دولتی

۳)      بازپرداخت کلیه هزینه‌ های مستقیم،‌ غیرمستقیم،‌ هزینه ‌های تأمین مالی و پرداخت دستمزد(Fee) و هزینه ‌های بهره ‌برداری طبق قرارداد از طریق تخصیص بخشی(حداکثر ۵۰%) از محصولات میدان و یا عواید حاصل از اجرای قرارداد بر پایه قیمت روز فروش محصول منوط می ‌باشد.

۴)      کلیه خطرات، ریسک‌ ها و هزینه ‌ها در صورت عدم کشف میدان/مخزن تجاری یا عدم دستیابی به اهداف مورد نظر قراردادی و یا ناکافی بودن محصول میدان/مخزن برای استهلاک تعهدات مالی ایجاد شده بر عهده طرف دوم قرارداد می ‌باشد، اما در صورت عدم کفایت میزان تولید تخصیص داده شده برای بازپرداخت هزینه‌ های انجام شده توسط پیمانکار در دوره قرارداد، هزینه ‌های باز پرداخت نشده در دوره طولانی ‌تری که در قرارداد تعریف خواهد شد، بازپرداخت می‌گردد.

۵)       پذیرش دستمزد (fee) متناسب با شرایط و تولید اضافی ناشی از هر طرح با هدف ایجاد انگیزه در طرف دوم قرارداد برای به کارگیری روش ‌های بهینه و فناوری ‌های نوین و پیشرفته در اکتشاف، توسعه و بهره‌ برداری.

۶)       تعهد طرف دوم قرارداد به برداشت صیانتی از مخازن نفت و گاز در طول دوره قرارداد با به‌کارگیری فناوری ‌های نوین و پیشرفته و سرمایه‌گذاری ‌های لازم از جمله اجرای طرح ‌های بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت متناسب با پیچیدگی ‌های میدان/مخزن.

۷)       تمام عملیات پیمانکار از تاریخ شروع قرارداد به نام و از طرف کارفرما انجام خواهد شد و کلیه اموال اعم از ساختمان ‌ها،‌ کالاها،‌ تجهیزات، چاه ‌ها و تأسیسات سطح‌الارضی از همان تاریخ متعلق به کارفرما می ‌باشد.

۸)       رعایت مقررات و ملاحظات ایمنی،‌ بهداشتی،‌ زیست محیطی و اجتماعی در اجرای طرح ‌ها.

۹)      در صورت وقوع شرایط فورس‌ماژور (قوه قهریه) در هر کدام از دوره های توسعه و تولید که ممکن است موجب سقوط تعهد، تعلیق و یا فسخ قرارداد گردد،‌ تسویه حساب در مورد هزینه ‌هایی که پیمانکار طبق قرارداد مستحق دریافت آنها می‌ باشد تا زمان رفع شرایط فورس ماژور معلق گردیده و پس از رفع این شرایط در چارچوب ضوابط قرارداد صورت می‌پذیرد.

۱۰)   چنانچه وزارت نفت تصمیم به کاهش سطح تولید و یا توقف آن به هر دلیلی به جز دلایل فنی مربوط به میدان/ مخزن داشته باشد، اولویت اعمال چنین کاهشی از سطح تولید میدان ‌ها/ مخزن ‌هایی که متعهد به بازپرداخت هزینه‌ها و دستمزد متعقله به پیمانکار تأثیر بگذارد.

انتقال و ارتقای فناوری در جریان اجرای قراردادها

در این نوع از قراردادها به منظور انتقال فناوری ملی در حوزه عملیات بالادستی نفت و اجرای طرح ‌های بزرگ و توانمندسازی شرکت ‌های ایرانی برای اجرای پروژه ‌های بزرگ داخلی و نیز حضور در بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی شیوه ‌های زیر مورد اقدام قرار می گیرد:

۱)       در هر قرارداد بر حسب شرایط شرکت ‌های صاحب صلاحیت ایرانی با تأیید کارفرما،‌ به عنوان شریک شرکت/ شرکت‌ های معتبر نفتی خارجی حضور دارد و با حضور در فرآیند اجرای قرارداد، امکان انتقال و توسعه دانش فنی و مهارت‌های مدیریتی و مهندسی مخزن به آنها میسر می‌گردد. طرف دوم قرارداد موظف به ارائه برنامه انتقال و توسعه فناوری به عنوان بخشی از برنامه مالی عملیاتی سالانه می‌باشد.

تبصره: طرف دوم قرارداد ملزم به اعمال بندهای انتقال و توسعه فناوری قرارداد اصلی در قراردادهای منعقده با پیمانکاران فرعی خود حسب مورد می‌باشد.

۲)       طرف دوم قرارداد، ملزم به حداکثر از توان فنی و مهندسی، تولید،‌ صنعتی و اجرایی کشور بر اساس “قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی خدماتی در تأمین نیازهای کشور و تقویت آنها در امر صادرات و اصلاح‌ ماده ۱۰۴ قانون مالیات‌ های مستقیم” مصوب ۱۳۹۱/۵/۱ مجلس شورای اسلامی و دستورالعمل ‌ها و آیین‌نامه‌ های ذی ‌ربط می‌باشد.

۳)       طرف دوم قرارداد متعهد‌ می ‌شود به استفاده حداکثری از نیرو های انسانی داخلی در اجرای قرارداد و ارائه برنامه جامع آموزشی جهت ارتقای کیفی این نیروها و انجام سرمایه‌گذاری‌ های لازم در قالب هزینه ‌های مستقیم سرمایه ‌ای برای انجام برنامه ‌های آموزشی و تحقیقاتی از جمله ارتقا و به روزرسانی مراکز تحقیقاتی موجود و ایجاد مراکز تحقیقاتی مشترک و یا اجرای طرح‌ های تحقیقاتی مشترک مرتبط این برنامه‌ ها باید متناسب با عملیات (اکتشاف،‌ ارزیابی، توسعه اولیه، توسعه آتی) مشتمل بر بهبود تولید و افزایش ضریب بازیافت IOR وEOR در هر مرحله از عمر مخزن با زمانبندی مشخص متناسب در هر قرارداد ارائه شود.

۴)       در شرکت عملیاتی مشترک (Joint Operating Company) سمت‌ های مدیریتی در دوره تولید حسب مورد و شرایط به شرحی که در قرارداد توافق خواهد شد، چرخشی می ‌باشد. در سازمان مدیریتی این شرکت،‌ سمت‌ های مدیریت اجرایی بتدریج به طرف ایرانی مشارکت واگذار می ‌شود تا امکان انتقال دانش فنی و مهارت ‌های مدیریتی به طرف ایرانی به خوبی میسر گردد.

نحوه عقد قرارداد

این قراردادها با رعایت قوانین و مقررات حاکم بر معاملات شرکت ملی نفت ایران و پس از کسب مجوزهای لازم از مراجع دی‌صلاح قانونی در هر مورد توسط شرکت یاد شده با طرف/ طرف‌های قرارداد منعقد می‌ گردد.

نحوه اجرای قرار داد

۱)      برای انجام عملیات اکتشافی در یک منطقه قراردادی (Contract Area) و عملیات توسعه ‌ای در پی آن (دسته اول قراردادها)، شرکت ملی نفت ایران،‌ حداقل تعهدات اکتشافی مورد نظر خود را تعیین و با رعایت قوانین و مقررات مربوطه از شرکت‌ های معتبر و صاحب صلاحیت نفتی دعوت به ارائه پیشنهاد می ‌نماید.

برای انجام عملیات توسعه یک میدان/مخزن کشف شده و یا انجام سرمایه‌گذاری به منظور بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت در یک میدان/مخزن موجود(دسته‌های دوم و سوم قراردادها) شرکت ملی نفت ایران،‌با انجام مطالعات مهندسی مخزن یک طرح توسعه(DP) ارائه کرده و از شرکت‌های معتبر و صاحب صلاحیت نفتی دعوت به ارائه پیشنهاد می ‌نماید. چنین طرح‌هایی در هر دو دسته قراردادها به عنوان راهنما برای پیشنهاد دهندگان بوده و مانع از دریافت و بررسی پیشنهادهای جدید از شرکت‌های نفتی نمی‌باشد.

تبصره: عملیات توسعه میدان/ مخزن و یا انجام عملیات بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت‌ (EOR/IOR) در چارچوب برنامه توسعه به صورت مرحله بندی (پلکانی) و برای هر مرحله بر اساس نتایج حاصله از رفتار مخزن در مرحله قبل انجام می‌شود.

۲)       میزان تولید از میدان/مخزن و یا در مورد طرح ‌های بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت،‌ تولید اضافی میدان،‌ مبنای تعیین دستمزد پروژه (Fee) به صورت دلار آمریکا و یا معادل آن به یکدیگر ارزهای مورد قبول بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران برای هر بشکه نفت در میدان‌ها/مخزن‌های نفتی و برای هر هزار فوت مکعب گاز و یا هر بشکه میعانات گازی در میدان‌ ها/ مخزن ‌های گازی مستقل، می ‌باشد. این دستمزد با هدف ایجاد انگیزه برای به کارگیری روش‌ های بهینه در اکتشاف،‌توسعه تولید و بهره ‌برداری حسب شرایط هر طرح، به صورت تابعی از عواملی نظیر سطح توان تولید هر میدان/ مخزن و نیز رعایت ضرایب ریسک مناطق اکتشافی، شناور بوده و متناسب با قیمت ‌های بین‌المللی نفت و میعانات گازی و نیز قیمت‌ های منطقه یا قراردادی گاز به صورت نقدی یا تحویل محصول تعیین می ‌شود و به قیمت روز از شروع تولید اولیه تا پایان دوره قرارداد پرداخت خواهد شد. این فرمول دستمزد،‌ مبنای اصلی تعیین شرکت برنده می‌باشد.

تبصره۱- ضرایب ریسک مناطق اکتشافی اعم از مناطق خشکی و یا دریایی، اندازه میدان/مخزن، آب ‌های عمیق و یا کم عمق و به طور کلی مناطق با ریسک‌ های کم، متوسط و زیاد همراه با ضرایب ریسک خاص میدان‌ ها/ مخزن‌ های مشترک و ضرایب خاص طرح ‌های بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت از مخازن و یا ازدیاد برداشت نفت، در مرحله صدور پروانه تعیین می‌گردد.

تبصره۲- با توجه به اینکه کلیه ریسک ‌ها در قراردادهای اکتشافی (دسته‌اول) بر عهده طرف دوم قرار داد بوده و در صورت عدم موفقیت در کشف میدان/ مخزن‌ تجاری، هزینه ‌ها بازپرداخت نمی ‌شود، واگذاری بلوک دیگر اکتشافی به دوم قرارداد، در صورت عدم کشف میدان/ مخزن تجاری با همان شرایط قرارداد منعقده قابل شرط در قرارداد است.

۳)       پرداخت دستمزد(Fee) برای تولید هر بشکه نفت از میدان‌ها/ مخزن‌های نفتی و یا هر هزار فوت مکعب گاز و هر بشکه میعانات گازی از میدان‌ها/ مخزن‌های گازی مستقل و بازپرداخت هزینه‌ های مستقیم،‌ هزینه‌ های غیرمستقیم و هزینه‌های بهره ‌برداری،‌ به همراه هزینه‌ های تأمین مالی متعلقه بر اساس قرارداد حسب مورد جهت اجرای طرح از محل حداکثر پنجاه درصد از محصولات میدان ناشی از قرارداد اعم از نفت خام، گازطبیعی، میعانات گازی و دیگر محصولات و یا عواید آن بر پایه قیمت روز فروش محصولات پس از رسیدن به تولید اولیه انجام می ‌شود. پایان دوره قرارداد مانع از بازپرداخت هزینه‌های باقیمانده،‌ با شرایط مندرج در قرارداد نمی‌گردد.

تبصره۳- شرکت ملی نفت ایران مجاز است جهت بازپرداخت هزینه‌ ها و پرداخت حق‌الزحمه، در صورتی که محصولات میدان‌ های گاز طبیعی در بازار داخل مصرف شوند، یا امکان صادرات آن وجود نداشته باشد از محل محصولات و یا عواید دیگر میدان‌ها نسبت به بازپرداخت هزینه‌ها و نیز پرداخت دستمزد(Fee) تعهد و اقدام نماید.

دوره یا مدت قرارداد

در هر قرارداد وزرات نفت مجاز است دوره قرارداد را متناسب با زمان مورد نیاز اجرای طرح ‌های و حداکثر به مدت ۲۰ سال از تاریخ شروع عملیات توسعه در نظر بگیرد، دوره مزبور در صورت اجرای طرح‌ های افزایش ضریب بازیافت مخازن و یا افزایش تولید IOR یاEOR، متناسب با نیازهای عملیاتی و اقتصادی هر طرح تا مدت ۵ سال قابل تمدید می ‌باشد. در مورد طرح‌های پیوسته اکتشاف- توسعه و بهره‌برداری، دوره اکتشاف حسب مورد به دوره یاد شده قرارداد اضافه می‌گردد.

ماده ۸- نحوه هزینه کرد برای رسیدن به اهداف قراردادی

۱)       هزینه ‌های عملیات اکتشافی و یا توصیفی با استفاده از اصل حداقل تعهدات اکتشافی و یا توصیفی درفرآیند تعیین طرف دوم قرارداد تعریف و تعیین می‌شود.

۲)       هزینه‌ ها و شرح کار عملیات اکتشافی و یا توصیفی،‌ توسعه و بهره ‌برداری،‌ حسب مورد بر اساس برنامه مالی عملیاتی سالیانه مصوب جهت تحقق اهداف نهایی طرح متناسب با شرایط و رفتار مخزن با توافق طرفین قرارداد تعیین می ‌شود.

۳)       در هر قرارداد طرف دوم عملیات خود را در چارچوب فرآیند های منضم به قرار داد انجام می ‌دهد.

۴)       در هر قرارداد کمیته مشترک مدیریت قرارداد تشکیل می ‌شود که نظارت بر کلیه عملیات طرح را بر عهده داشته و تصمیمات نهایی فنی،‌مالی و حقوقی در چارچوب قرارداد،‌ واگذاری پیمان ‌های دست دوم و نیز برنامه مالی عملیاتی سالانه را اتخاذ می ‌نماید. مسئولیت اجرای عملیات در چارچوب قرارداد،‌ واگذاری پیمان ‌‌های دسته دوم و نیز برنامه ‌های مالی و عملیاتی سالانه را اتخاذ می‌ نماید. مسئولیت اجرای عملیات در چارچوب برنامه مالی عملیاتی مصوب بر عهده طرف دوم قرارداد می ‌باشد. این کمیته از تعداد مساوی نمایندگان طرف ‌های اول و دوم قرارداد با حق رأی مساوی تشکیل می‌گردد. تصمیمات این کمیته به اتفاق آراء می‌ باشد و در صورت بن ‌بست در تصمیم‌گیری،‌ مدیران ارشد و مسئول طرفین تصمیم می‌گیرند.

۵)       تمام عملیات اجرایی طرف دوم در چارچوب برآورد کلی طرح و نیز برنامه مالی عملیاتی سالانه مصوب و با مسئولیت و ریسک وی به انجام می‌رسد. اجرای این عملیات پس از تصویب کمیته مشترک مدیریت در چارچوب فرآیندهای عملیاتی منضم به قرارداد و حسب مورد به شرکت ‌های صاحب صلاحیت واگذاری می ‌شود. این نوع از قرارداد به لحاظ ماهیت آن سقف هزینه ثابت در هنگام انعقاد قرارداد نداشته و Open  Capexاست و ارقام ابتدایی صرفا جنبه برآوردی و پیش‌بینی دارد،‌ هزینه ‌های واقعی بر اساس برنامه ‌های مالی عملیاتی که منطبق با رفتار میدان و شرایط بازار مصوب می ‌شود،‌ به حساب طرح منظور می‌گردد.

۶)       انجام تمامی اقدامات مندرج در قرارداد (به جز مدیریت مجموعه پیمان و انجام مطالعات مهندسی مخزن) به پیمانکاران و سازندگان صاحب صلاحیت واگذار می‌گردد. انتخاب این پیمانکاران فرعی یا دست دوم طبق شیوه‌ نامه ‌ای که منضم به قرارداد است،‌ توسط پیمانکار انجام و به تصویب کمیته مشترک مدیریت می ‌رسد.

تبصره- انجام مطالعات مهندسی مخزن و هزینه ‌های انجام این عملیات از سوی طرف دوم قرارداد (به ترتیبی که در قرارداد توافق خواهد شد)، قابل پذیرش بوده و جزء Direct Costs منظور می‌گردد.

هزینه‌ها:

تمام هزینه‌های مستقیم Direct Costs،‌ هزینه ‌های تأمین مالی متعلقه بر اساس قرارداد (برحسب مورد) و هزینه ‌های بهره‌برداری طرح اعم از انجام مطالعات زمینه شناسی،‌ اکتشافی،‌ توسعه ‌ای،‌ طرح ‌های بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت از ابتدا تا انتها توسط پیمانکار تأمین و به موقع پرداخت می‌گردد.

نحوه بازپرداخت هزینه‌ها:

۱)       از زمان رسیدن میدان/ مخزن به تولید اولیه/ اضافی،‌ به ترتیب توافق شده در مورد میدان ‌ها/مخزن ‌های کشف شده (Green Fields) و میدان ‌ها/مخزن ‌های در حال تولید (Brown Fields)، بازپرداخت هزینه ‌های مستقیم سرمایه ‌ای،‌ هزینه ‌های غیرمستقیم تا آن زمان و هزینه ‌های تأمین مالی قراردادی (حسب مورد) طبق دوره تعیین شده در قرارداد، محاسبه، تقسیط و بازپرداخت می‌شود.

۲)       هزینه ‌های بهره ‌برداری و هزینه‌ های غیرمستقیم دوره تولید از شروع تولید اولیه به صورت جاری محاسبه و باز پرداخت می‌گردد. همچنین پرداخت دستمزد (Fee) متعلقه به پیمانکار نیز طبق شرایط مندرج در قرارداد از همان زمان آغاز می ‌شود.

۳)       کلیه پرداخت ‌های مندرج در بندهای ۱-۱۰- و ۲-۱۰- این ماده از محل حداکثر ۵۰% از محصولات و یا عواید حاصل از تولیدات مخزن/ میدان/ مخزن موضوع قرارداد، به قیمت روز و یا به صورت نقدی در سررسیدها به پیمانکار پرداخت می ‌شود.

بهره‌برداری

۱)       از زمان شروع بهره ‌برداری در مورد طرح‌ های جدید و یا به نتیجه رسیدن تولید اضافی ناشی از عملیات پیمانکار در طرح ‌های بهبود (IOR) و یا افزایش ضریب بازیافت (EOR)، تولید و بهره‌برداری از تأسیسات نیز علاوه بر توسعه، به نحوی که در قرارداد توافق می ‌شود،‌ توسط شرکت ایرانی عملیاتی مشترک (Joint Operation Company) و (یا شرکت ایرانی دیگری که توسط همین شرکت تشکیل می‌شود) با حفظ مسئولیت ‌های طرف دوم قرارداد انجام می‌گردد.

تبصره: در مورد میدان ‌ها/ مخزن ‌های در حال تولید و بهره‌ برداری،‌ در صورتی که طرف اول برای مرحله بهره ‌برداری،‌ انجام عملیات بهره ‌برداری را با مشارکت یکی از شرکت‌ های تابعه خود ضروری بداند ( و این موضوع به تأیید وزارت نفت نیز برسد)، دی چنین گزینه‌ ای، بین طرف دوم قرارداد و شرکت تابعه شرکت ملی نفت ایران یک موافقتنامه عملیاتی مشترک امضاء می ‌شود، این عملیات با حفظ مسئولیت پشتیبانی و نظارت کامل فنی- مال- حقوقی و تخصصی طرف دوم، همراه با تأمین تجهیزات، قطعات و مواد مصرفی لازم توسط وی، به صورت مشترک انجام می ‌شود. شرکت تابعه ذی ‌ربط موظف است در بهره‌ برداری از تأسیسات موضوع قرارداد،‌ کلیه دستورالعمل‌‌ های فنی، حرفه‌ ای و برنامه‌ های عملیاتی طرف دوم را رعایت و اجرا نماید. در غیر اینصورت، عدم اجرای عمدی اقدامات یاد شده، نقش تعهدات قراردادی توسط طرف اول محسوب می‌شود.

۲)       هزینه‌های بهره ‌برداری بر اساس برنامه مالی عملیاتی سالانه تعیین و توسط پیمانکار پرداخت و از محل منابع ناشی از تولیدات نفت، گاز و یا میعانات گازی و دیگر فرآورده ‌های تولیدی میدان/ مخزن تأمین می‌گردد.

۳)       پیمانکار در دوره بهر‌ه‌ برداری ضمن این که موظف به انجام تعهدات خود به موجب قرارداد توسعه، بهبود و یا افزایش ضریب بازیافت میدان/مخزن می ‌باشد،‌ مکلف است با توجه به اطلاعاتی که از حضور در بهر‌ه‌برداری میدان کسب می‌کند و در پی آن با انجام مطالعات لازم برای اصلاح طرح توسعه (DP) و در صورت نیاز،‌ به ارائه پیشنهاد طرح‌ های اصلاحی با هدف حفظ ظرفیت،‌ بهبود و یا افزایش بازیافت نفت و یا گاز از میدان/مخزن‌ بپردازد. در صورتی که کارفرما این طرح ‌ها را تصویب نماید، با اعمال همان روش‌ ها و شیوه‌ ها و شرایط موجود در قرارداد اصلی این طرح‌ ها نیز با انجام اصلاحات در برآورد هزینه ‌ها،‌زمان‌بندی قرارداد،‌ دستمزد (Fee) مربوطه و نیز با منظور نمودن هزینه‌ های مربوط در برنامه مالی عملیاتی سالانه طرح به اجرا در می‌آید.

۴)      در جریان بهره ‌برداری،‌ هرگونه سرمایه‌گذاری و اجرای طرح جدید در منطقه قراردادی به تصویب کارفرما می‌رسد و بهره‌ بردار طبق قرارداد موظف به بهره ‌برداری متعارف، با بهترین استانداردها، از کلیه تأسیساتی است که طبق مقررات همین ماده برای بهره ‌برداری در اختیار وی قرار می‌گیرد.

۵)       نفت،‌ گاز و یا میعانات گازی و نیز هرگونه فرآورده‌ جانبی حاصله از تولید کلاً متعلق به کارفرما می ‌باشد.

 در صورت نیاز به انجام تعمیرات اساسی تجهیزات و یا چاه ‌ها و یا انجام تعمیرات و یا Work over چاه ‌ها و یا هرگونه عملیات مربوط به حفظ و نگهداری تجهیزات و تأسیسات،‌ این عملیات با مجوز کارفرما توسط و یا هزینه ‌های بهره ‌برداری انجام شده و بازپرداخت آن از محل درآمد های حاصل از نفت اضافی تولیدی میدان/مخزن به علاوه هزینه تأمین مالی به میزان توافق شده در قرارداد بازپرداخت می‌گردد.

Top

نظرات بسته شده است.

Top